Yazar: GURKAN

Saygıdeğer gerçek gazeteci ve yazar arkadaşlarım, Harbiye Açıkhava Tiyatrosu’nda ki konserimde bazı sanatçı arkadaşlarımızın, esprili ve de mizahi bir dille, abartılı isteklerinden bahsettim ve bunu yaparken de hiçbir meslektaşımı teşhir ve toplumun önüne atacak bir şekilde isimlerinden bahsetmedim. Hatta en ufak bir imada bile bulunmadım. ( Konserin görüntü kayıtlarını istenildiğinde gönderebilirim.) Buna rağmen Hürriyet Kelebek’ten… Okumaya devam et Basın Duyurusu

Yıllar önce kendimi yalnız, kırık, öksüz, el gibi çırılçıplak hissettiğim bir gece de, elleri öpülesi anneme Ömer Ahmet mahlası ile yazdığım yazımı, aynı hisleri taşıyan insanlar olarak her zamanki gibi ‘‘HATIRAM OLSUN’’ diyerek sizlerle paylaşmak istiyorum.En Derin Sevgilerimle.. ANACIĞIM; Doğurdun beni haceveradakörkaranlık bir gecedeonaltı yaşında ise İstanbul’a saldın beniama inan göbeğimi kopardığında,bu kadar canım yanmamıştı.bu… Okumaya devam et Anacığım

Şu an sırtüstü uzandım ve yine seni düşünmekteyim. Gözlerini hayal edip, gözlerine baktıkça da sensiz edemeyeceğime, elinin elimin içinde olması gerektiğine inanıyorum. Sesini işitmeliyim, beraber koşmaca oynamalıyız, beraber yemek yemeliyiz, beraber ağlamalı, beraber uyumalıyız. Bana memleket, bana yaşama sevinci, bana su, bana hava gibi gelen sevgilim, sensiz edemem. Bazen sana baktıkça yaratılıştan bugüne kadar olan… Okumaya devam et Vargel Çiçeğim

Bir çoğunuzun merak ettiği ve sorduğu sorulara cevapla başlamak istiyorum. Yazdığınız bütün yorumları tek tek okuyorum. Çünkü yazılarınız, ana, yazılarınız baba, yazılarınız masum, memleket kokusu, cesur-hür, etinizden kemiğinizden ve de yazılarınız bahar kokusunu andıran bir rüzgar gibi. Yazılarınız ve kelimeleriniz ve varlığınız, bu yoğun ve yorucu yaşantımda bir kuvvettir içimde. Sizinde bunu hiçbir zaman unutmamanızı… Okumaya devam et Bahar kokulu aşklarım

Ülkemin güzel insanları, bildiğiniz gibi mesleğimi icra ederken çok önde gitmeyi, medyatik olmayı ve televizyon ekranını çok tercih etmedim. Bulunduğum konumdan memnun olmama rağmen; hak ettiğim yerde olmadığıma dair ya da size ulaşamıyoruz ve sizi daha çok görmek istiyoruz eleştirileri çok aldım. Dolayısıyla yaptığımız Avrupa ve Türkiye turnesinde Türküleri kadar asil Anadolu insanımızın yaptığı ‘sizi… Okumaya devam et Kıymayın Bize Efendiler

15 Ocak gecesi gülüm soruyor, yalnız mısın diye. Tabi ki değilim. Ayrılık, özlem de var bende demek geldi içimden ve söyledim de. Aslında gecenin karanlığında tüm anılarımın kaybolmasını diliyorum ki, sadece sen kalabilesin benliğimde, lekesiz bir aklıkta. Sahnede haykırdığım gibi uykusuz, aksi ve nalet oldum iyiden iyiye. Karanlıklar saçan bir yıldızım gecenin zifirinde. Işıksız, kapkara,… Okumaya devam et Söz Olsam da Söylesem Sana

Sevgilim, senin o memleket gözlerini, güneş ışıklı ve bahar kokulu başını kollarımın arasına alıp ona saatlerce bakmalıyım ki ne söylemek istediğimi anlayasın. Fakat bir yandan da sana yazmalıyım ve seni yüreğimin sesinden mahrum etmemeliyim diye düşünüyorum. Ayrılışımızdan sonra garip bir tat kalıyor damağımda. İşte onun için gülüm, sana mektup yazarken ya da telefonla görüşürken öyle… Okumaya devam et Kadınıma Mektup

Son günlerde internette yer alan haberlerin tamamı yanlış yorumlarla oluşturulmuş, gerçek dışı haberlerdir. Görüyorum ki bazı arkadaşlar da, böyle günleri bekleyen akbabalar gibi olaya meyilleriyle dahil olmuşlar maalesef. Cumhuriyet Bayramı konserinde söylediğim sözleri, 26.10.2009 tarihli Milliyet cafe, Habertürk magazin gazetelerinden okuyabilirsiniz. Bunun dışındaki internet haberleri tamamen yorum ve taraflıdır. Keza ‘çorapları kokanlar’ deyimini ise Anıtkabir’e… Okumaya devam et Sevgili dostlar

Dizelerime, en derin sevgilerimi sunarak ve hepinizi sevgiyle kucaklayarak başlıyorum. Öncelikle yoğun konser ve turne programlarım dolayısıyla, Şimal Bar veya başka bir mekanda belli bir süre program yapamayacağım. Fakat ilerleyen yıllarda İstanbul’da, sizler gibi saygı değer ve seçkin insanlarımızın girebileceği Jazz Club şeklinde bir mekan açmayı düşünüyorum. Tamamen hobi ve içimizden gelen müzikleri özgürce sergileyebileceğimiz… Okumaya devam et Bitanelerim

Her yol hikâyesi biraz da insan hikâyesidir aslında. Kavuşturur, ayırır, ağlatır, güldürür yol… İner, çıkar, gözden kaybolur. Ansızın belirir. Yüz güldürür. Yol hayat verir insana. İnsan yaşamını verir yollara. Yol sıkıntısı çekmiş bir bölge olarak yol o kadar önemlidir ki Karadeniz’de belki de bu nedenle en çok yol yapanlar veya yaptıranlar saygı ve hürmet görür… Okumaya devam et Karadeniz Neredesin?